gubię daty, godziny, dni
planuję skrupulatnie urlop,
od n-i-c-n-i-e-r-o-b-i-e-n-i-a
kompletuję zdjęcia, by przed najstarszą w rodzinie
snuć historie o tych wygnanych z kresów, którzy pozostali w polsce.
już nie dzielą nas granice... rozdarte serca zabliźnione lub martwe...
przeglądam stare albumy m.
zdjęcia ze spotkań z ukochaną siostrą w bułgarii...
jedna przyjeżdzała z polski, druga z końca świata...
żadna nie była u siebie.
odnajduję drzewo genealogiczne, które tworzyłam przez miesiące z m.
sześć pokoleń...
zapiski historii przez nią opowiedzianych...
stare księgi, akty notarialne, różne (nie)ważne dokumenty.
doszukuję się dopiero teraz, kim był pra pra pra... Bazyli...
ona nie lubiła oglądać tych zdjęć... nie lubiła wracać do czegoś,
czego już nie ma.
ale gdy o nich mówiła, znów stawała się piękną, młodziutką dziewczyną.

pakuję się i jadę... w podróż sentymentalną.
ona by powiedziała: po co ci to kotuś...